Współczesne tipi

Jakiś tydzień temu squaw płukała naczynia przed włożeniem do zmywarki. Spadająca woda robiła szum, który zagłuszał słowa Siedzącego Diabla:

Gdzie ………….or?
Pytasz się mnie gdzie jest zielony nawigator??
Kupiłaś sobie depilator?!

Ano kupiłam sobie. Zrobienie porządku z jedną nogą zajmowało mi ponad pół godziny. I wcale nie dlatego, że mam łydki futrzane jak bóbr ścinający wiosną drzewa. Po prostu te piętnostotnie tarcze poprzedniego Brauna nie łapały już nic… Żaden zakupowy spontan, tylko świadome porównanie cen i jakości na ceneo. A najlepszy z tropicieli właśnie przeglądał moją meilową korespendencję z potwierdzeniem zakupu. Wysyłka tu i dziś mam zamiar użyć! 🙂

<><>

Wczoraj po kąpieli Łucja się popłakała babci, że tata dzwonił, ale z nim nie rozmawiała. Że tylko z mamą rozmawiał. Więc dziś jak zadzwoni ja chętnie oddam słuchawkę córce :)) On jej opowie o masażach, łaźniach i meczetach (a nie opowiada w kółko mi 🙂 a ona mu o fontannie wokół której biegała i wietrze, który jak wiał to zdmuchiwał krople wody co ją moczyły! Oboje będą zachwyceni. 🙂

I tak jak nie lubię bukmacherów, to tu bym obstawiła

Też śledzicie finał Best Job in the World? Bo ja tak! 🙂 Jak ktoś przegapił to przypomnę, że chodzi o najlepszą pracę na świecie, czyli post… zarządcy wysp tropikalnych leżących u wybrzeży Australii. Swoje cv (60sek filmowej prezentacji) nadesłało 34 tys osób z całego świata. Praca jest naprawdę super, ale Ci co weszli na finałowej 16-stki to śmietanka. Moimi typami do zwycięstwa są Japonka, Amerykanka i nie tak profesjonalny, ale baaardzo przekonujący Hindus. Na inspirującym www możecie sobie obejrzeć jak wypadli.

Ale za nim obejrzycie ich, zobaczcie prezentację samego atolu (about the island-videos). Plus polecam obejrzeć ja przed zaśnięciem. Ja tak zrobiłam i dziś w nocy śniło mi się, że wygrałam ten konkurs. Wygrałam (a jakże by inaczej)dzięki dziewczynom 😉 (btw.w realu nie próbowałam się tam dostać:)) Więc pojechaliśmy tam całą rodziną. Pół nocy chodziłam po białym piasku po kostki w ciepłym morzu. Było tak pięknie, że aż się popłakałam 🙂 I zalana łzami się obudziłam… 🙂

W labiryncie

Wspomnień

Posiadanie własnych dzieci pozwala na przypomnienie sobie wielu rzeczy z własnego dzieciństwa. Odgrywałam z Łucją różne teatrzyki w wannie. Najpierw była to rodzina kaczuszek, z których ciągle jakaś się gubiła a inne szukały, a ostatnio ratowanie lali (tej z tatuażem na głowie), gdy wielka plastikowa ryba z otwieraną paszczą chciała ją zjeść. I otóż wczoraj przyłapałam Lutkę jak w wannie bawi się lalą która spada z pochyłej zjeżdżalni wprost na Łucję. 🙂 Czyli musiała mi się gdzieś w głowie taka zabawa kołotać!

Pokoi

Czyli c.d.przygód Diabla w tajemniczym hotelu ;)… Okazało się, że hotelowe animatorki to rosjanki. I wyczaiły, że to taki gość co ma ambicję rozmawiania po rosyjsku. Więc raz po raz go zadadują, na wszelki wypadek kluczowe słowa zostawiając po angielsku:

Хочешь поиграть в darts?
Нет, я иду в бар!

🙂 Poza tym zadzwonił dziś rano, z innym problemem i dylematem czy jechać na jeep-safari:

Strasznie w nocy zmarzłem. Muszę znaleźć jakiś koc.
A miałeś w nocy klimę włączoną?
Chyba tak, ciekawe czy można zrobić grzanie.
Jak jest klima to chyba tak…
Tutaj coś takiego jest! Nie było w nocy nikogo kto by się do mnie przytulił.
A pierwszej nocy nie było Ci zimno?
Pierwszej nocy nie byłem sam. Zabrakło ciepłego ciałka Sebastiana.
A co on robił w Twoim pokoju?
Nie mógł znaleźć swojego. 🙂

Nasz reporter z Turcji

Wczoraj o 7 rano Diabli wylądował na Riwierze Egejskiej. W szumie głosów mówiących do własnych komórek, że już są na miejscu, usłyszałam jego głos:

Doleciałem.
To wspaniale. Jak pierwsze wrażenie?
Strasznie gorąco.
Coś spałeś w samolocie?
Nie bardzo.
To jak dojedziesz do hotelu się wykąp i połóż na chwilę.
Zobaczę. Co Ci kupić?
Wszystko jedno. Nic nie musisz kupować. Jak bardzo chcesz to kup mi coś co Ci się spodoba. Coś niezwykłego. Coś arabskiego.
Kupię Ci dobry krem na lotnisku. Jakiś biotherm?
Przestań mnie traktować jak starą babę i kupować mi kremy przeciwzmarszczowe i perły!
Kocham.
Ja też.

Jakieś 40 minut później zadzwonił znowu:

Mam wypasioną jedynkę
Wykąpałeś się już?
Jeszcze nie.
A jadłeś? I jak Ci smakuje kuchnia arabska?
Za oknem widać rurę basenowej zjeżdżalni.

10 minut później:

Wiesz tak idę i nie pamiętam ktory to był mój pokój.
A gdzie Ty byłeś?
Zobaczyć jak mieszkają inni.

Potem sytuacja potoczyła się szybko. Diabli nie mógł wejść do własnego pokoju, więc w recepcji użyli zapasowego klucza, i okazało się, że w środku nie ma rzeczy Diabla… Dostał pokój zapasowy i szukali jego bagażu. Próbowałam mu wytłumaczyć, że on pewnie nie był w 214 tylko w jakimś innym pokoju, ale był tak zdenerwowany, że wogóle mnie słuchał 🙂 I oczywiście, że okazało sie, że miałam rację. Myli się ten kto sądzi, że postanowił jednak potem odpocząć. Poleciał na basen i ten fan bezpiecznego opalania, który używa tylko filtrów >30 strzaskał się na czerwono… 🙂 Uwielbiam tego faceta!!! 🙂 Przecież z nim się nie można nudzić! :))

Chcesz kotleta z dinozaura?

Chciała 🙂 Ale za nim do tego doszło musiała zrobić maasę rzeczt 🙂 Bo Park Jurajski w Bałtowie to atrakcje na kilka dni. Z rzeczy obowiązkowych nie odwiedziliśmy krainy koni, ani mini-zwierzyńca, gdzie można głaskać i karmić kózki, owieczki, króliczki i im podobne. I rejsu tratwą nie było. Bo poszukiwanie śladów dinozaurów w jarze z racji Lili i wózka odpadło od razu… Ale po prostu zabrakło na nie tym razem czasu :)) Wyjątkowo nie było jeszcze kolejek do kas, które latem i na dzień dzień dziecka potrafią być wielo godzine. Ludzi było sporo, ale organizacja bez zastrzeżeń. Na parkingu młodzi parkingowi Cię wykierowują gdzie jest miejsce. I w sklepach z pamiątkami można fortunę stracić na figurki dinozaurów 😉

Po kolej! Zaczęliśmy od odkopywania niebieskiego szkieletu dinozaura:

Potem jeden chciał pożreć, ale mama uratowała 🙂

Potem oglądaliśmy różne dino-diplodoki w różnych konfiguracjach

Chociaż chyba największe zainteresowanie wzbudzili "ludzie pierworodni" – nazewnictwo by dziadek 😉

Było też safari w british-style autobusie. Wiosna to pora lęgowa, więc można było zobaczyć parogodzinne istotki: muflony, dziki czy lamy…

Ufff… Naprawdę chcieliśmy więcej 🙂 Pogoda dopisywała, wszystko było ciekawe, ale po zjedzeniu grillo-dina jedyną słuszną koncepcją – dla wszystkich trzech pokoleń wydał się powrót do aut i rozjazd po domach… 🙂

Park polecam. Od 1 maja ruszają jakieś kolejne atrakcje i śmiało można tam jeździć co rok i za każdym razem odkrywać coś nowego. A z dziećmi to już wogóle frajda niesłychana! 🙂 Tu macie linka do parku. 🙂

Wszędzie wlezą te Chińczyki

Oglądamy Strażak Sam-a. Nową wersję. Na ekranie jeden z bohaterów. Łucja:

Kto to?
To kolega Strażak Sama. On chyba się nazywa Elvis.
Tak?
Bo ma takiego loka jak Elvis.
Taka Lila

🙂 I z fryzjerskich wątków lalka typu Steffi albo Sindy co to nabrała atrakcyjności dopiero po rozebraniu i umieszczeniu jej w szeregu lalek kąpielowych, miała wczoraj obcięte włosy :0 Pod włosami miała napis: Made in China.

<><>

Dziś ruszyły targi turystyczne. Impreza na którą szykowałam się od paru miesięcy. Co będzie wakacyjnym hitem, jakie nowe kierunki podróży i nowe destynacje lotnicze, jakie nowości przygotowały gminy i powiaty, jaka nowa atrakcja się pojawiła (i w necie będzie za parę miesięcy), dużo dobrego jedzenia, dużo ciekawych ludzi, kilogramy folderów i stosy wizytówek. I ja jako posiadająca ambicje do tytuowania się specem od podróży powinnam tam być. A nawet jeśli nie powinnam, to chciałabym być.

Ale… tak: najpierw okazało się, że z dwóch terminów imprezy wybrano mniej mi odpowiadający – bez mrugnięcia okiem wpisałam do komórkowego terminarza. Potem, że nie będę mogła pojechać w sobotę (zaraz wyjaśnie dlaczego) więc będę musiała w piątek – spoko, luz- trochę większa napinka, ale w sumie mniejsze tłumy. Dwa dni temu Lila zaczęła gorączkować – westchnęłam i jako, że to tylko gorączka, którą zbijam jak dochodzi do 38 założyłam, że to trzydniówka i so what. Ale dziś w nocy jak stałam w kuchni i robiłam jej mleko to doszłam do wniosku, że nie jadę na te targi. Bez nich jestem w domu na 13-stą, z nimi najwcześniej na 17-stą. To za późno. I odetchnęłam.

Dziecko i kariera. Nie to że się nie da. Pewno i może się da. Tu chodzi o ludzką wytrzymałość. Jeśli nie fizyczną to emocjonalną. Za dużo rzeczy do myślenia o nich. Rano nawet myślałam, że jednak podskoczę. Ale na mieście kierowcy wiosennie szarżują. Nie, nie, nie. Poza tym góra prasowania. Bo jutro z rana Diabli odwozi mnie to rodziców. Właściwie nie do nich, bo spotykamy się po drodze w… parku Jurajskim 🙂 Oglądamy dzień cały dinozaury (reportaż pewnie w niedzielę), potem ja z dziewczynami jadę autem dziadków dalej, a Diabli wraca. Bo w niedzielę rano leci do… Turcji 🙂 Ma wypocząć, zrobić kurs nurkowania, jeśli taki będzie, zintegrować się fabrycznie po raz milion pińcestny i wrócić za tydzień. Wtedy kiedy i my. 🙂

First cut is the deepest ;)

Rosły sobie te loki Łuczy i rosły. Na początku były nawet urocze. Taki Mateo Kuśnierewicz. No ale ostatnio okazało się, że po wyprostowaniu są do łopatek (!) i nie wiadomo jak się z nimi rozstać… Przez sen obcinać? Plus ten mega lok Lili, co już w oczy wchodził… Wcale nie łatwo znaleźć fryzjera dla dzieci. Uradowana Lutka już zacierała ręce, że wnuczkom będzie włosy obcinać. W końcu własnym dzieciom wiele lat trzaskała fryzurę od garnka 😉 Ale się zawzięłam i dziś rano o godzinie 11-stej dziewczyny po raz pierwszy miały obcięte włosy… U fryzjera… 🙂 A więc 23 kwietnia, Łucza lat 2 i 8 miesięcy i Lila lat 1 i 2 miesiące (czy jakoś tak) klaps nożycowy pierwszy! Akcja! 🙂

Pelerynka w pieski, lizak do wyboru, nawet sztuk dwa, różowy fotel, bajka i pani próbuje.

Ale łatwo nie ma… Łucza wykonała swój popisowy numer z brodą przyszytą do klatki piersiowej i nie ułatwia…

No dobra, pod koniec zaczęła trochę łypać na bajkę, bo to akurat ta, którą lubi 😉 O troskliwych misiach.

Potem fotel zajęła Lila. Tu była zupełnie inna sytuacja. Pełną współpraca z panią fryzjerką, przechylanie głowy i ogólna empatia.

Tylko się pryskanie wodą nie bardzo spodobało 😉

Ogólnie dziewczyny dumne i zadowolone. Więc po wakacjach (chyba,że teraz jakoś szybciej będą rosły?) wyślę tatina z córkami, by też zobaczył jakie to przeżycie 🙂

Galerianki

Mierzyłam top. Krótki, brzuch odsłaniający. Gołego brzucha odsłaniać nie zamierzam, bo jak to powiedziała mi kiedyś Magda S, z którą konsultowałam temat o modzie w ciąży: Noszenie za krótkich bluzek i odkrytych pępków jest niedopuszczalne u każdej kobiety po 15 roku życia. Ale uznałam, że taki kolorowy top mi się przyda. Tak pod coś. I załamałam się w tej przebieralni. Gdzie też kaloryferki, które kiedyś miałam na brzuchu? To i wydumałam program odnowy. Mówię mężowi (miałam nadzieję, że go zakasuję, ale fitness master jest nie do przebicia 😉

Chciałam rozpocząć 6 Weidera.
Aerobiczną szóstkę Weidera? Nie dasz rady.
A jednak spróbuję.
Bedę ćwiczył z Toba.

I dziś zaczynamy… Płaski brzuchu, talio osy przybywaj! 🙂

Golden eye

Mieszkańcy "Czarodziejskiej Góry" zakładali, że dzień zaczęty to dzień skończony. Zdaje się, że nawet co niektórzy kuracjusze (bo akcja, przypomnę tym co jakimś cudem lekture przeoczyli, toczy się w sanatorium z którego nikt nie wyjeżdża) uważali miesiąc zaczęty za miesiąc skończony a nawet rok zaczęty jako rok skończony. No i ja uważam podobnie. Jak mam coś ważnego koncepcyjnie do zrobienia, to nie zaczynam pierwszego dnia, kiedy robota napływa, a dnia kolejnego. Tak żeby mieć cały dzień. Taki jak dziś. Tuba i namiot (całą instalację pokażę, jak przybędzie drugi namiot 😉 rozłożone na dywanikach i kocach w ogrodzie. Zabawki i stolik z przysmakami. I matka tworzy 🙂

I tak bładząc po Kaszubach znalazłam, że to tam robią chyba najbardziej znaną z polskich porcelan– Lubianę :0 Przejrzałam sobie (zupełnie nie na temat z tym co akurat robiłam) ich kolekcje i odkryłam, że mają rewelacyjną porcelanę dla dzieci (tu)! Mam zamiar namówić Diabla by jadąc na wakacje tam zajrzeć. W końcu dziewczyny nie muszą jeść na tym melaso-plastikowym wynalazku, który się szybko w zmywarce zużywa. Łucja i tak już jada na normalnych talerzach. A Lila mam nadzieję lada moment do niej dołączy, choć narazie tak po staropolsku ciska o podłogę talerzem po jedzeniu… Wzory dla dorosłych mnie jakoś nie powaliły i chyba bardziej podobają mi się zestawy z Chodzieży. Zresztą też by się przydał jakiś zestaw dla nas… Nie to, że nie mamy, ale wybieranie talerzy jest baaardzo przyjemne! :))))