– ja do Diabla
Czyli dynię pożerającą drugą dynię :))) I tak też zostało mi wyrzeźbione :))
A tak wygląda cała przed-domowa konstrukcja: dynia, dwie małe dyńki na świeczki i miotła… No dobra, miotła to przypadek, ale założmy, że to rekwizyt czarownicy ;))
I jak co roku przypominam, że Halloween to dziś – 31 października, a Wszystkich Świętych jutro. Więc oba te święta sobie w drogę nie wchodzą. Na dziś trzeba mieć natomiast sporo cukierasów w domu! A tu dla porównania dynie z lat ubiegłych ;))
Pamiętam, że jak byliśmy mali jeździliśmy na wakacje do babci. Na podwórku stała wielka wysoka, drewniana piaskownica. Babcia stała w oknie i patrzyła na wnuki (tego nie wiedziałam- wiem to od wujka). Raz po raz przybiegaliśmy po coś do babci. Np. po pieniążki:
Bo to taki uroczy wiek, że wartości przedmiotów są ustalane intuicyjnie. :))
Ja rano się nie przeciągam. A już napewno nie w łóżku. Robię to w aucie. Stoję na światłach, albo w jakimś dziwnym zrobionym na prostej i równej drodze korku, i się przyciągam. Tak że aż w łopatkach łupie. Btw. koty też lubią przeciąganie i robią to bezustannie co pewnie tłumaczy ich zadowolenie z siebie 🙂
A teraz się przyznawać kto właśnie się przeciągnął?! :))
Korzystając z tego, że ma być kilka ładnych dni… Spacerujemy 🙂 We dwie, bo w końcu ta trzecia się … przedszkoluje!
I zrobiłyśmy sobie wczoraj Dzień Bikini. Po kąpieli została wypatroszona szuflada z kostiumami i było wieelkie mierzenie. Aż się tropikalny zrobił ten późno jesienny dzień! :)) Btw. czy wiedzieliście, że do bikini świetnie pasują czepki basenowe? ;))
I oto sytuacja z wczoraj.
Łucja znalazła spodnie od piżamy Diabla w jakimś nie pasującym jej estetycznie miejscu. I mi je przyniosła.
:))
Warianty wyjścia też są dwa:
To była rozmowa z mężem w czwartek. W piątek natomiast gadałam z Lutką.
Więc potem przepytałam męża:
No a potem jeszcze mi wyjaśnił, że goli się nogi bo to sport bardzo kontuzjogenny a rany bez włosów jednak sie lepiej goją. 🙂 Ja myślę, że na siłowni to rzeczywiście można spaść z rowerka na żwir :))) Trzymamy kciuki, królewiczu! :)))
Dynia jest fajna. Duża, pozytywna i pomarańczowa. Oglądałam gazetową galerię dyń i jedna babka z US miała fajne zdjęcie. Na wielkim wysypanym słomą placu były porozrzucane dynie. Między nimi biegały dzieciaki. W rogu dostojnie stały chryzantemy w doniczkach. A przez środek placu szły amerykańscy rodzice ciągnąc wózki na takim drewnianym patyku. I ładowali do tych wózków dynie. Tak żeby każdy miał w domu swoją, albo nawet kilka. :))
Z dyni można wyciąć postacie Disneya, albo faceta z dredami. Jak chcecie znaleźć więcej szablonów polecam wrzucić do googla: pumpkin carving. Co my wytniemy (co wytnie Diabli :)) jeszcze nie wiemy… :))
Poranek rozpoczęliśmy jakby nie było od wizyty na polu dyniowym… Tak żeby zobaczyć jak to te dynie rosną?
No a potem pojechaliśmy kupować… Może wieczorem będzie cięcie… :)))
Jak można dziecko taką obrzydliwością od maleńkości katować? A może powinno się, bo teraz to będzie tylko fajną zabawą?
Zainteresowana natomiast czuje się w przedszkolu świetnie. Wczoraj jak po nią przyszłam, akurat była po obiedzie (zjedzonym!) i dostawała zieloną koronę z papieru (wracałyśmy niej do domu!) od pani. Założono ją jej… i wróciła na miejsce… A ja stałam i czekałam na nią! Była tak przejęta, że wogóle nie pomyślała, że czas do domu!
Spece od ekonomii twierdzą, że budżet rodzinny powinno się robić w marcu. Bo to niby najdroższy miesiąc w roku… Ale wg mnie oni robią te wyliczenia dla bezdzietnych. Najgorsza jest jesień. W tych okolicznościach biorę koszyk i ruszam w obchód po domu co by tu znaleźć coś do opchnięcia na allegro ;))
Wczoraj przejrzałam i wybrałam artykuł o państwach-wyspach na wodach exteretorialnych budowanych na platformach wiertniczych oraz wielką mapę Rosji z pozaznaczymi niezwykłymi pomnikami. Np.pomnikiem komara na Syberii, jako symbolu trudów życia tam (bo gorsze niż mróz zimą są wielkie jak jaskółki komary i meszki latem) lub pomnikiem оздоровительной клизмы. Qrcze co to takiego ta klizma? Ale zrobił się rejwach przy budowaniu wieży z Lego i nie sprawdziłam…
Dziś jadę do fabryki i jakoś na 20-stym kilometrze od domu kiedy przestałam myśleć o tym czy Diabli będzie pamiętał wziąć worek z kapciami Łucji i "czy wyłączyłam żelazko" ta klizma mi się przypomniała. Więc zadzwoniłam do Krzycha:
Kwadrans później:
Ale koniec końców powiedziałam :))
Krolowadyskotek74 