Ucieszyła się. I wymieniła wszystkich, którzy mogą to zrobić. "Oliwier, Maciek, Franek i Bartosz" 🙂 Luda kupiła dziewczynkom czekoladki. A ja zaraz kupię sobie żelazko 🙂
Tym razem nie philipsa, bo żywotność poniżej roku to pełna dyskwalifikacja
Szykując się do czwartkowych zajęć przejrzałam jakie w tym roku trendy w Rosji. Modne mają być bukiety z balonów i zabawki z kwiatów (?). Wiecznie dobrym prezentem jest wyprawa do knajpy (my z dziadkami byliśmy wczoraj) lub biżuteria. Odradzają natomiast sprzęt AGD :))) Gdzieś po Polsce przetoczyły się manify, a my popołudnie i wieczór spędziliśmy w domu. Ja walczyłam z dogorywającym żelazkiem.

🙂 I po tym humorystycznym akcencie update z poranka dnia kolejnego:

Dziewczyny dostały kremowe róże… A ja goździki! Mąż, a gdzie rajstopy???? :)) Łucja dostała jeszcze papierowy kwiatek w przedszkolu i Oliwier złożył jej (i TYLKO JEJ) życzenia z okazji dnia kobiet! :))

Robimy to marcowe budżetowanie.Właściwie to na razie nie robimy tylko notujemy. Staram się zapisywać każdy dzień na innej stronie notesu, żeby się nawzajem nie piętnować 😉 Na to będzie czas na początku kwietnia…

Niezły był by ze mnie ghostwriter... Nie mam problemów ze zbywaniem praw autorskich i pisaniem na zadany temat 🙂 I miło, że nareszcie znalazłam grupę zawodową, z którą mogę się utożsamiać! :))

<><>

Kupiłam w końcu kalosze. Po trzech tygodniach zadręczania wszystkich wokół coś nareszcie wybrałam. Zakupy zrobione na wyspach. Angielski przemysł wellingtonów jest imponujący. Ilość gadżetów do-kaloszniczych jest niewyobrażalna. Właśnie oglądam i oglądam… stojaki na kalosze. Aż żal, że nie mamy bardziej deszczowego klimatu!

Znalazłam w szufladzie nasionka na kiełki. Kilka opakowań. Więc pomyślałam, że tak wiosennie zasadzę. Diabli rozpoczął milion pińćsetną dietę, no a zresztą kiełki to takie typowo wiosenne jedzenie.
Na pierwszy ogień poszła pszenica. Dziesięć dni podlewałam to w miseczce i suche jak wiór wczoraj wyrzuciłam. Dwa dni temu równolegle uruchomiłam rzodkiewkę i cały czas nic się nie wydarzyło więc pewnie skończy tak samo. Ale nie poddam się, choć chyba powinnam się pogodzić, że z upraw to wyszła mi do tej pory tylko hodowla pleśni na biologię. Zresztą i tak najsłabiej w klasie.
Natomiast bardzo mnie cieszy, że dobrą botaniczną aurę rozsiewają dziewczyny. Mają po kim, bo obu babciom kwiatki rosną jak na drożdżach. Ozdobą okna w bawialni jest wielki i pachnący hiacynt! 🙂

• Łuczku, a mówił ktoś, że masz ładnego ptaszka na bluzce?
• Tak. Powiedziałam, że babcia mi kupiła tą bluzkę. W Afryce.
• W Afryce czy w Ameryce?
• W Afryce.

🙂 Się mieszają te na A rzeczy :)) I mądrala zaśpiewała mi dzisiaj piosenkę. Po angielsku! Też na A :)))

Miałam kiedyś koleżankę, która czasami użalała się nad sobą, że jest kobietą fatum. Że wystarczy wpuścić ją do swojego uporządkowanego życia i wszystko się rozsypuje. Problem oczywiście dotyczył mężczyzn. Potem na drugich studiach miałam promotora, który raczył mnie refleksjami o ptakach za oknem. Jak to jest, że one nie zderzają się w locie?

Oba przypadki: składania życia do qpy i walki z nudą doskonale leczą dzieci. Masz tyle atrakcji, że puste interwały właściwie nie występują. Taka np. Lila. Niby dziecko doskonałe, ale ciągle coś się dzieje. Pediatra poradził laryngologa i właśnie rozpoczęłyśmy tour objazdowy po lekarzach. Chodzi o to chrapanie. Oddychanie w nocy przez usta, problemy z oddychaniem przez sen, przedłużający się katar i nawracające zapalenie uszu. Wszystko to są objawy zbyt dużego trzeciego migdała. W którymś momencie powinien się wchłonąć, ale jeśli będzie tak dalej utrudniał małej pindzie życie to trzeba będzie go wyciąć. Dziś dostałyśmy długą receptę i narazie spróbujem działać zachowawczo. Za miesiąc kontrola i ustalimy co robimy dalej…

<>>><<<>

Babcia wróciła z Hameryki. Była na Bullsach. Podobało się jej 🙂 Powiem szczerze, że nudzą mnie mecze, ale na Bullsów bym też poszła 🙂 Lutka mówi, że widowisko było mega. Ze spadochronami spadały na widzów koszulki, wielki byczek latający nad trybunami raz po raz zrzucał jakiś gadżet, na każdym poziomie grał inny zespół (muzyczny), chirlsy przebierały się co trzy minuty a całość trwała 3h! 🙂 Pomiędzy rzędami krążyli sprzedawcy piwa i kukurydzy. Babcię najbardziej interesowało czy są starsze od niej na widowni. Były. 🙂 Razem z biletem dostała kupony (foto). Jeden zużyła. Jak wygrali (podobno niesłusznie) każdy dostał big-maca 🙂 A wygrali dwoma punktami. Z Portland Blazers. I chyba nie założyła czapeczki, które im szef kazał założyć :))

• Co dzisiaj robimy Justku?
• Nie wiem. Mnie jakoś głowa boli…
• Na ból głowy najlepszy jest stosunek płciowy.
• Mhmm…

A dłuższą chwile później gdy nad laptopem oddaliśmy się rozpaczy dlaczego Ryinair nie lata skądś bliżej usłyszeliśmy chrapanie. Zaczęliśmy szukać Lilę i znaleźliśmy… :)) Czy to usnęła zapatrzona we własne odbicie, czy to podczas zabawy w doktora (zielone pudełko na którym śpi), czy podczas malowania – nie wiadomo. Ale zasnęła mocno :))) 

Byliśmy na Autor-Widmo. Sala pełna, no bo wiadomo Polański teraz jest modny. Film ok. Nie powalił, chociaż to naprawdę solidnie i klimatyczne zrobione cyt. "kino suspensu". Ja niezmiennie zazdroszczę Amerykanom rynku wydawniczego. Warto pisać, skoro bestseller utrzymuje pisarza przez kilka lat. No i dom gdzie rozgrywa sie większość akcji jest przepiękny. Ukryty między wydmami wprost "stworzony do tworzenia".

Odkrycie na dziś: domy w dolinach kręcą mnie bardziej niż domy na wzgórzach.

• Jaki rozmiar butów?
• (hmm… noszę i 38 i 37, ale wezmę mniejsze, żeby Diablemu nie było głupio)… Może być 37.
• A pan?
• 39.
• 49?
• Nie 39.

Koleś za ladą zatrzymał się w miejscu i zawrócił z drogi do męskich spowrotem do "młodzieżowych  rozmiarów". Diabli mruknął do mnie:

• Co za poniżenie… :)))

Lila kulturalnie przybiła gwoździa, za to Łucza pokładała się na kanapach z nieustannym pytaniem, kiedy skończymy i pójdziemy na trzypiętrowy jungle park z tunelami i wąskimi przejściami po chybotliwych kładkach z piankowych rurek…

• Justku, czy mam prawidłową postawę przy rzucie?
• Wybitnie prawidłową!

A ja po raz kolejny zapragnęłam posiadać własnę kulę… Taką nie wyślizganą, nie porysowaną. 9-kilogramową i chętnie przezroczystą… 🙂

I przeleciało na obu atrakcjach pół dnia nie wiadomo kiedy! :)) W drodze do domu Łucja kupiła sobie tylko jeszcze szminkę 🙂 A teraz siadam do roboty. Tym razem o królestwie Casanovy ;))