Za trzy godziny obchody Nowego Roku zaczynają się w Australii. W tym roku pod hasłem Blue Moon. Potem godzina z godziną wystartują kolejne kraje… aż do nas! 🙂

Odpalanie rac ćwiczone jest po okolicy conajmniej od tygodnia. Nie przez nas, bo Diabli nie uznaje, ale zato obiecuje "specjalne fajerwerki" po północy w sypialni…

Za nami pierwsze dziesięciolecie XXI wieku. Co przyniesie kolejne nie wiadomo, ale na pewno początek 2010 to dla nas remont. A właściwie nie remont, bo ten planujemy na lato, a tworzenie bawialni. Zadanie będzie nie łatwe, ale przecież jakby było łatwo to by było nudno… 🙂

Jako, że mamy koniec roku czas na podsumowania. Miałam Wam zrobić zestawienie linkowe do najważniejszych wydarzeń minionego, ale po prostu ordynarnie dekadencko mi się nie chce. W dwóch słowach mogę o 2009 powiedzieć, że był to rok dobry, chociaż nie rewolucyjny. Pochłonęła nas konsumpcja i sprawy bieżące. Nie miałabym nic przeciwko, by kolejny był taki sam 🙂

Najważniejszym tegorocznym:

SUKCESEM było przedszkole Łucji. Żadne z nas się nie spodziewało, że będzie tak świetnie. Bezproblemowo i pozytywnie. 🙂
WYDARZENIEM filmowym, były seriale. Na Święta zapadła nawet decyzja, że kupujemy konto Premium i jedziemy dalej z tym koksem. O wielkim ekranie za wiele powiedzieć nie mogę, bo nie chadzam, ale Slumdog mną potrząsnął.
ODKRYCIEM medycznym była sól fizjologiczna w sprayu. Nie wiem jak ja się uchowałam, że odkryłam to dopiero teraz, ale uważam za wynalazek cudowny. Masz zapchany nos, lejący się katar – psikasz i można oddychać!
CUDEM, na skalę lokalną, to mój powrót w poniedziałek, a na skalę ogólnopolską wydarzenie ze Szczecina. Kobieta (trójka dzieci i sytuacja ogólna kiepska) znalazła 30 tys PLN i oddała policji, media nagłośniły nie podając miejsca znalezienia, nominałów, a nawet lekko wprowadzając w błąd. I właściciel się znalazł (z Lubelskiego, sprzedawał na pomorzu auto). Kobieta dostała znaleźne (10%). Czas akcji: w przededniu Wigilii – co stworzyło świetną bazę na zrobienie z tego przypowieści świątecznej, zgrabnie i wzruszająco wykorzystanej przez media.
HITEM muzycznym było wg mnie ;)) Break Your Heart, a wg Diabla Evacuate the dancefloor. Oczywiście w kategorii samochodowego Łup-łup.
ZASKOCZENIEM był stan mojego konta 🙂 Cztery lata temu mój bank przyznał mi srebrną visę, która dość szybko się zdebetowała i 24-grudnia 2009 po raz pierwszy odkąd ją mam wyszłam na zero. Ba, osiągnęłam saldo dodatnie :)))Potem musiałam niestety zapłacić rachunek za komórkę (biling z Egiptu :/), ale i tak tak chwila chwały była niezapomniana i dobrze rokująca :)))

Dni popowrotowe są zawsze takie same. Pranie się pierze, Łucza się odwozi do przedszkola, zakupy się robią (mięs ci u nas poświątecznie dostatek, więc tylko nabiał i owoce), zabawki się rozkładają po pokojach, brudne obrusy się przenoszą do pralni, makulatura do wywiezienia zalega w aucie, a nie wiadomo kiedy przysłana nowa robota leży w poczcie meilowej i patrzy.
Tym razem dodatkową napinkę dorzuca też Diabli, któremu się marzy tour de wyprzedaże.
Ruszam więc do biegu z Lilą u boku! 🙂

Jesteśmy. Wypoczęte i zrelaksowane. Podróż powrotna oczywiście nie obyła się bez przygód…

Jedziemy, jedziemy i przed Lipskiem (tak, tak to jedna z tych miejscowości, które w atlasach szkolnych miały przerabiane L na C) koras. Uchylam okno i podsłuchuję jak gość z auta z przodu rozmawia z chłopem na poboczu:

I ruszyliśmy. On (ojciec dzieciom – bo tylnie siedzenie z małą głową), ja i za mną jeszcze 10 aut.
Jedziemy przez to pole, a śnieg sypie i sypie. Dopóki jechałam to jechałam, ale jak się zatrzymałam to już nie ruszyłam. Zakopałam się tak, że nie mogłam drzwi otworzyć :))) Prowadzący pojechał, ale ci co za mna rzucili się do pomocy. :)) Lila wyje. Łucja ją uspokaja: Pokój, pokój Lila. Wszystko będzie dobrze! A koła kręcą się w miejscu…

Chłopaki rozbujały moje auto i wyjechałam. Ale łatwo nie było i już nawet kombinowałam skąd tu jakby co ciągnik brać :)) Potem jeszcze parę razy zatańczyłam na drodze, ale w końcu na czarną wyjechałam. Na czarnej nie było lepiej. Śnieg sypał coraz bardziej i nawet jazda za pługiem nic nie dawała, bo drogę momentalnie zasypywało. Ale dotarłyśmy.
Więcej szczęścia niż rozumu. Moją dzisiejszą przygodę mianuję na największy tegoroczny cud z symboliką 2010. 2-ga droga, 0-szans i 10 mężczyzn. Dziękuję, dziękuję, dziękuję! :))

Po kolędzie:

Tatin pojechał. Poszedł z nami na spacer, popchał ukochany podwójny wózek i pojechał. My wracamy jutro. A przed nami noc bez niego. Ostatnio jak usypiałam Łucję to położyła między nami dwie kauczukowe piłeczki i powiedziała:

• To są nasze jaja.

Ok. Czyli jesteśmy kurami 🙂

Drugi dzień Świąt to Świętego Szczepana.W ten dzień w polskiej tradycji rozpoczyna czas kolędowania, odwiedzin sąsiedzkich, poczęstunków i zabaw :))

Podobnie jak Lutka uważam, że karp to taka ryba, która raz w roku jest naprawdę wyjątkowo pyszna. Zresztą na święta wszystko jest pyszne… Diabli namawia byśmy się zważyli, ale zaczekajmy do końca Świąt…

Na parapecie robiła się śliwowica, a nad piecem suszyły się kiełbasy 🙂

Łucza schowała się za choinką. Scena już po "prezentach", bo tak by się przecież nie zmieściła! Btw.okazało się, że dziewczyna mojego ciotecznego (właściwie wujecznego) brata niesamowicie pakuje prezenty. A ja myślałam, że my ładnie pakujemy Dużo do zrobienia za rok! :))

Widok z "naszej" sypialni. Na pierwszym planie Lila w świątecznej etoli 😉

Gadałyśmy z Lutką przy robieniu pasztetu, o tym że Łucja jest mistrzem wazeliniarstwa :)) "Jaki pyszny obiad zrobiłaś babciu" – po czym zjada dwie łyżki pomidorowej.
"Ale masz piękne włosy mamusiu", albo "Tak bardzo się cieszę, że mamy Święta!". Nie wiadomo gdzie i kiedy to opanowała, ale winne jest pewnie mini-mini bo tam panuje atmosfera egzaltacji i zachwytów :))

Lila natomiast objawiła się z nowym talentem. Zawsze uważałam, że fale snu jakie wysyła jej starsza siostra nie mają sobie równych. Jak Łucza zasypia, to nie sposób ustać na nogach. Ale oto i Lila pokonała dziadka :))